Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ :ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΣ

Ρένος Αποστολίδης:Ένα σχόλιο στο ποίημα του Καβάφη -Όσο Μπορείς

Θα συνιστούσα αυτό το ποίημα να το μάθουν απόξω, όσο γίνεται περισσότεροι άνθρωποι, και να το ξαναδιαβάζουν, να το ξαναλένε στον εαυτό τους . Όπως, να πούμε, είναι κάτι τέτοια ποιήματα - ξέρω γω - σαν το 'Αν μπορείς' του Κίπλινγκ, έτσι;... Αυτό... να το μάθουν απόξω και να το λένε.

Λέγεται Όσο μπορείς :

Κι ἂν δὲν μπορεῖς νὰ κάμεις τὴν ζωή σου ὅπως τὴν θέλεις,

τοῦτο προσπάθησε τουλάχιστον

ὅσο μπορεῖς : μὴν τὴν ἐξευτελίζεις

μὲς στὴν πολλὴ συνάφεια τοῦ κόσμου, 

μὲς στὲς πολλὲς κινήσεις κι ὁμιλίες.

Μὴν τὴν ἐξευτελίζεις πιαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνὰ κ' ἐκθέτοντάς την
στῶν σχέσεων καὶ τῶν συναναστροφῶν
τὴν καθημερινὴν ἀνοησία,
ὣς ποὺ νὰ γίνει σὰ μιὰ ξένη φορτική.

Προσέχετε τι λέει; Και σκεφτείτε τη ζωή μας, τη δικιά μας, τη ζωή των κοινωνιών των συγχρόνων, τη ζωή των εκδηλώσεων...

Όλοι πολλοί μαζί... στέκουν όρθιοι , λένε λόγια... τούτο... κείνο... τάχα αγαπιούνται... φιλιούνται -- φιλάν τον αέρα , δεξιά κι αριστερά απ’ τα μάγουλα ο καθένας , κανένας δε φιλάει πράγματι τα μάγουλα, κανένας δε φιλάει πράγματι το στόμα, κανένας δεν επιθυμεί πράγματι όσο λέει πως επιθυμεί τον άλλο, "Α!...τι ωραία που σε είδα!..."

Αυτή είναι η πολλή συνάφεια του κόσμου, οι πολλές κινήσεις κι ομιλίες, κι όλη αυτή η ψευτιά , το θέατρο... - η οποία, λέει, εξευτελίζει τη ζωή... την εκθέτει... στην καθημερινήν ανοησία των σχέσεων και των συναναστροφών.

Εδώ δείχνεται ο πράγματι - θα έλεγα - επαναστατικός Καβάφης, προσωπικά επαναστατικός, - γιατί δεν ξέρω αν επανάσταση είναι η φωνή..., η επίθεση..., η μάχη... και μήπως είναι πιο φοβερή επανάσταση η απόφαση ότι δεν έχω καμμιά σχέση με το κακό και τη φλυαρία αυτού του κόσμου !

Τον είπανε ποιητή της παρακμής.., αυτά είναι γελοιότητες . Ας στο ξαναλέει ο καθένας, ας το μάθει απόξω αυτό το ποίημα – θα του κάνει καλό –

Αν γλιτώσει και μία μονάχα απ αυτές τις εκδηλώσεις κι απ αυτές τες συνάφειες και τες πολλές κινήσεις κι ομιλίες, - θα είναι μεγάλο κέρδος.

Μπορείτε να ακούσετε το σχόλιο http://arisxa.fileave.com/cavafy-osomporeis.mp3

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ

More PowerPoint presentations from arisxa

ΠΙΝΑΚΕΣ ΜΕ ΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ 1ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ...

More PowerPoint presentations from arisxa

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ

More PowerPoint presentations from arisxa

ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ

ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ

Ο Βενιζέλος στην Ελλάδα

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος στοκέρμα των 50 λεπτών

Τον Αύγουστο του 1909 ξέσπασε στην Αθήνα στρατιωτική επανάσταση στο Γουδί γνωστή ως κίνημα στο Γουδί. Παραιτήθηκε η κυβέρνηση Ράλλη και σχηματίσθηκε καινούργια υπό τον Κυριακούλη Μαυρομιχάλη. Όμως, επειδή είχε δημιουργηθεί πολιτικό αδιέξοδο, ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος (η οργάνωση των αξιωματικών που είχε κάνει την επανάσταση), ο οποίος είχε απόλυτη εξουσία, προσκάλεσε τον Βενιζέλο από την Κρήτη να αναλάβει την πρωθυπουργία. Ήλθε λοιπόν στην Αθήνα ο Βενιζέλος και, αφού είχε διαβουλεύσεις με τον Στρατιωτικό Σύνδεσμο και με εκπροσώπους του πολιτικού κόσμου, εισηγήθηκε τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης και τη σύγκληση αναθεωρητικής Βουλής. Η Βουλή αυτή, όμως, θεωρήθηκε ότι θα μπορούσε να αποτελέσει κίνδυνο για το καθεστώς. Ο Βενιζέλος σταμάτησε τότε όλες τις επαφές του κι ετοιμαζόταν να γυρίσει στην Κρήτη. Ο Γεώργιος Α΄, φοβούμενος κλιμάκωση της κρίσης, συγκάλεσε συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, οι οποίοι του συνέστησαν να δεχθεί τη λύση Βενιζέλου. Ο βασιλιάς, μετά από πολλές αναβολές, συμφώνησε και ανέθεσε στον Στέφανο Δραγούμη (ήταν υπόδειξη του Βενιζέλου) να σχηματίσει κυβέρνηση που θα οδηγούσε τη χώρα σε εκλογές.

Ο Βενιζέλος έφυγε ταξίδι στην Ελβετία, έγιναν εκλογές στις 8 Αυγούστου 1910 και εξελέγη σχεδόν παμψηφεί βουλευτής Αττικής. Ο Δημήτριος Ράλληςυπέδειξε στον βασιλιά να βάλει τον Βενιζέλο στην κυβέρνηση. Στις 5 Σεπτεμβρίου ήλθε στην Αθήνα ο Βενιζέλος όπου έτυχε θερμής υποδοχής από τον λαό. Σε ομιλία του, παρουσίασε τις πολιτικές του θέσεις, τόνισε δε ότι η χώρα χρειαζόταν αναθεωρητική Βουλή ενώ ο κόσμος από κάτω φώναζε "Συντακτική". Η κυβέρνηση Δραγούμη, που δεν είχε τη δύναμη στη Βουλή ώστε να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούσε ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος, παραιτήθηκε. Στις 19 Οκτωβρίου 1910 ο Βενιζέλος έγινε πρωθυπουργός. Επειδή, όμως, δεν είχε την πλειοψηφία στη Βουλή, στις 21 τη διέλυσε και προκήρυξε εκλογές, στις οποίες δεν πήραν μέρος τα παλιά κόμματα. Η καινούργια Βουλή αναθεώρησε το Σύνταγμα, διαλύθηκε κατόπιν και προκηρύχθηκαν νέες εκλογές.

πηγη:βικιπαιδεια

ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΕΡΙΑ

Ο Ύμνος της Αγάπης! Ίσως το ομορφότερο κείμενο για την αγάπη που έχει γραφεί ποτέ. Προβάλλει την αγάπη, αυτή τη δυνατή σχέση, αυτό το συγκλονιστικό ανθρώπινο συναίσθημα, αυτή την αρετή που ρυθμίζει τις ανθρώπινες σχέσεις, με αποτέλεσμα κάθε άνθρωπος να θεωρείται εαυτός μας. Μιλά κατευθείαν στην ψυχή του ανθρώπου. Ενός ανθρώπου που ειδικά σήμερα είναι διψασμένος για αγάπη αληθινή.

Αλεξία, οι προβληματισμοί σου πιστεύω ότι μας αγγίζουν όλους. Και συμμερίζομαι τη χαρά και την ανακούφιση που αισθάνθηκες, όταν διαπίστωσες ότι τα παιδιά μας πιστεύουν ακόμη στην αγάπη και στη φιλία.

Είχα σκοπό να γράψω κάτι σχετικό με τη φιλία, αλλά η διαπίστωσή σου ότι δε χάθηκε η ελπίδα, έφερε στο μυαλό μου τα τέσσερα κεριά.

ΠΟΙΗΜΑ ΖΩΗΣ

Περί φιλίας και αγάπης

      Τέλειωσαν οι διακοπές των Χριστουγέννων και ο καθένας επέστρεψε στη ρουτίνα της καθημερινότητας. Για λίγες μέρες ακόμα θα συνεχίσουμε να ανταλλάσσουμε ευχές του τύπου «Καλή Χρονιά, υγεία, ειρήνη, αγάπη σ’ όλο τον κόσμο».

Και μετά;

    Θα θυμηθούμε και πάλι την ειρήνη, το συνάνθρωπό μας ,τα παιδιά του κόσμου, την αγάπη το … Πάσχα.

Λες και όλες τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου ως διά μαγείας θα εξαφανιστούν τα προβλήματα, η φτώχεια, η ανημπόρια, η εκμετάλλευση, το μίσος, ο πόλεμος, η αρρώστια.

Και θα ξεχάσουμε απορροφημένοι στον αγώνα μας για την κατάκτηση της προσωπικής μας ευτυχίας  που συχνά ταυτίζεται με την ικανοποίηση των  υλικών και μόνο αναγκών μας, την προσφορά στο συνάνθρωπο, τη φιλία, την αγάπη.

    Τούτες οι σκέψεις ήρθαν στο μυαλό μου, καθώς  προετοίμαζα τη διδασκαλία  της ενότητας της νεοελληνικής γλώσσας  που  έχει ως θέμα τη φιλία και την αγάπη.

Και όταν ήρθε η ώρα της συζήτησης  στην τάξη,  με μεγάλη μου χαρά και ανακούφιση είδα ότι δε χάθηκε η ελπίδα. Τα παιδιά μας πιστεύουν ακόμη και στη φιλία  και στην αγάπη.

      Τους εύχομαι , λοιπόν, να κρατήσουν και στο μέλλον την ψυχή και την καρδιά τους  άδολη και να μην ξεχάσουν ποτέ πως η ευτυχία  βρίσκεται γύρω μας , σ’ ένα χαμόγελο, σε μια καλημέρα, στο πρόσωπο του συμμαθητή  ή του συνεργάτη μας , του φίλου μας…

  Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

    Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμι. και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντά μου, και εάν παραδώ το σώμα μου ίνα καυθήσομαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι. Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία. πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.

(Απ. Παύλου Α' Κορινθ.ιγ΄)

Κι αν όλες τις γλώσσες των ανθρώπων μιλώ ακόμα και των αγγέλων, μα δεν έχω αγάπη μοιάζω με χάλκινο σκεύος που αχολογάει ή με τύμπανο που αλαλάζει.

Κι αν έχω προφητικό χάρισμα και γνωρίζω όλα τα μυστήρια κι αν κατέχω όλη τη γνώση, μα και όλη την πίστη αν έχω ώστε και βουνά να μετακινήσω, αν δεν έχω αγάπη, δεν είμαι τίποτα.

Κι αν μοιράσω όλα τα υπάρχοντά μου στους φτωχούς, ακόμα κι αν παραδώσω το σώμα μου στη φωτιά για να καεί, αλλά δεν έχω αγάπη όλα είναι μάταια.

Η αγάπη εύκολα συγχωρεί, η αγάπη πάντοτε το καλό κάνει , η αγάπη δε φθονεί, η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν περηφανεύεται, δε φέρεται άπρεπα, δεν τα θέλει όλα δικά της, δεν οργίζεται, δε σκέφτεται το κακό, δε χαίρεται με το άδικο,

αλλά χαίρεται, όταν επικρατεί η αλήθεια.

Όλα τα ελαττώματα του άλλου τα σκεπάζει ,πιστεύει πάντα στις καλές διαθέσεις του, ελπίζει πάντα πως θα διορθωθεί  και όλα τα υπομένει.

Η αγάπη δεν ξεπέφτει ποτέ…

ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΕΛΕΝΗ

Οι μαθητές της Γ ΄ γυμνασίου μπορούν να παρακολουθήσουν αποσπάσματα από την παράσταση της "Ελένης" του ΚΘΒΕ πατώντας εδώ.

19ος ΑΙΩΝΑΣ ΚΑΙ ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ

Ο 19ος αιώνας, ο αιώνας των Επαναστάσεων, είναι μία εποχή έντονων πολιτικών ζυμώσεων με επίδραση τόσο στο κοινωνικό όσο και στο οικονομικό επίπεδο. Η σύγκρουση των τάξεων είναι έντονη, και εκφράζεται πλέον και με ιδεολογικά κριτήρια καθότι διαμορφώνονται οι πρώτες πολιτικές ιδεολογίες, η φιλελεύθερη της αστικής τάξης και η σοσιαλιστική της εργατικής τάξης. Η σύγκρουση ανάμεσα στην Παλαιά Τάξη της αριστοκρατίας που αργοπεθαίνει και τις νέες κοινωνικές τάξεις είναι αναπόφευκτη με αποκορύφωμα το έτος 1848 οπότε και πραγματοποιήθηκαν οι περισσότερες εξεγέρσεις στην Ευρώπη.

Στο γοργό μετασχηματισμό της κοινωνίας συμβάλουν πέρα από τα πολιτικά θέματα, η πρόοδος στο εμπόριο, η Βιομηχανική Επανάσταση, η ανάπτυξη της τεχνολογία, τα οποία ώθησαν το εργατικό δυναμικό στα αστικά κέντρα και βοήθησαν στην περαιτέρω ενίσχυση της αστικής τάξης η οποία πήρε τον έλεγχο της εξουσίας από την καταρρέουσα αριστοκρατία. Συνέπεια των παραπάνω είναι να απαιτήσει τον έλεγχο της εξουσίας προκειμένου αφενός να προχωρήσει στον εκδημοκρατισμό της κοινωνίας, και αφετέρου να αποτρέψει την κρατική παρέμβαση στον έλεγχο της οικονομίας.

Σε κοινωνικό επίπεδο η περίοδος 1840-1870 χαρακτηρίζεται από σημαντικές εξελίξεις όσον αφορά στην ελευθερία του τύπου, τη διάδοση των ιδεών της δημοκρατίας, την ενίσχυση της εθνικής συνείδησης, την αναζήτηση του ιστορικού παρελθόντος ως μέσου διαφοροποίησης των κρατών. Την περίοδο αυτή διαμορφώνονται τα περισσότερα εθνικά κράτη όπως τα γνωρίζουμε σήμερα. Επιπλέον η αναζήτηση καλύτερων συνθηκών εργασίας για τις καταπιεσμένες εργατικές τάξεις βοήθησε στην διαμόρφωση των σοσιαλιστικών ιδεών όπως αυτές εκφράστηκαν μέσα από τα έργα των Friedrich Engels (1820-1895) και Karl Marx (1818-1883).

Όλα τα παραπάνω πολιτικο-κοινωνικά και οικονομικά γεγονότα επηρέασαν τις τέχνες και ώθησαν τους καλλιτέχνες να συνδεθούν με τις καθημερινές απλές όψεις της ζωής και να απομακρυνθούν από τον υποκειμενισμό του ρομαντισμού. Οι καλλιτέχνες στρέφουν πλέον τη δημιουργικότητά τους στην καταγραφή και απόδοση της πραγματικότητας. Το μέχρι τότε επικρατών ρομαντικό κίνημα χάνει την απήχηση του και «το έργο τέχνης έγινε αντικείμενο συναλλαγής και η αξία του μεγάλωνε όσο αυτό ήταν πιο ρεαλιστικό, δηλαδή πραγματικό.

Ο Ρεαλισμός έφερε μία επανάσταση στο χώρο της Τέχνης διότι στάθηκε απέναντι στην πραγματικότητα, για να την δεί όπως είναι, χωρίς συναισθηματισμούς. Διάλεξε θέματα που δεν είναι ιστορικά, μυθολογικά ή αλληγορικά, δεν επεδίωξε τις εντυπωσιακές ηρωικές πράξεις και χειρονομίες. Ο ήρωας του ρεαλισμού είναι ο καθημερινός άνθρωπος, ο εργάτης, ο αγρότης, ο άνθρωπος του μόχθου του οποίου οι καθημερινές σκηνές ζώης αποτυπώνονται στα έργα ζωγραφικής και στα μουσικά λιμπρέτα.

Ο ρεαλισμός του Gustave Courbet

Στον ρου της εποχής του ο Γάλλος ζωγράφος Gustave Courbet (1819-1877) εναντιώθηκε στο άκαμπτο σύστημα του ακαδημαϊσμού, που επέλεγε με όλο και αυστηρότερο τρόπο τα έργα που ανταποκρίνονταν στο γούστο του φιλότεχνου μεγαλοαστικού κοινού.

Σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον τρόπο επιλογής των έργων στα πλαίσια της Διεθνούς Έκθεσης του Παρισιού το 1855 που οργάνωνε η Γαλλική Ακαδημία Τεχνών, την περίοδο της έκθεσης έφτιαξε δίπλα από το κτίριο της έκθεσης έναν αυτοσχέδιο χώρο που το ονόμασε το «Περίπτερο του Ρεαλισμού» στο οποίο παρουσίασε την μέχρι τότε δουλειά καθώς και το τελευταίο έργο του το οποίο και συμβόλιζε την μετάβαση από τον Ρομαντισμό στον Ρεαλισμό, το Ατελιέ (1854). Ταυτόχρονα συνέταξε και μοίρασε ένα κείμενο, το «Μανιφέστο του Ρεαλισμού» στο οποίο παρουσίασε τις θέσεις του για τη σχέση καλλιτέχνη και πραγματικότητας καθώς και τη θέση του για το ποια είναι η θέση του καλλιτέχνη στην κοινωνία. Αναφέρει σχετικά στο κείμενο του ο Courbet: «Σκοπός μου είναι να ζωγραφίσω τη φύση όπως ακριβώς είναι, να ανατυπώσω τις συνήθειες, τις ιδέες, την όψη της εποχής μου, σύμφωνα με τη δική μου εκτίμηση... εν ολίγοις να δημιουργήσω μία ζωντανή τέχνη».

Δεν τον ενδιέφερε να είναι μαθητής κανενός, και θεωρούσε τη φύση ως το μοναδικό δάσκαλο ενώ σκοπός του δεν είναι να αποδώσει με όμορφο τρόπο ένα έργο, αλλά με αληθινό.Ενισχυτικά στο «Μανιφέστο», το Ατελιέ εξέφραζε οπτικά τις απόψεις του Courbet. Σε αυτό το έργο ο Courbet έβαλε τον εαυτό του στη μέση του πίνακα ανάμεσα σε πορτρέτα αντιπροσωπευτικών μελών όλων των κοινωνικών τάξεων δηλώνοντας με αυτό τον τρόπο τη σημαντική θέση του καλλιτέχνη στην κοινωνική ζωή. Πρόθεση του Courbet ήταν να ενοχλήσει την αστική τάξη και να προβάλει την ελευθερία του καλλιτέχνη.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό έργο του Courbet δείγμα όχι μόνο του ρεαλισμού αλλά και της στάσης του απέναντι στην ιδιότητα του ως ζωγράφου αποτελεί το έργο του Καλημέρα, Κύριε Courbet (1854). Στο συγκεκριμένο έργο ο Courbet ζωγραφίζει τον εαυτό του με περιβολή περιπατητή να συναντά στον δρόμο του έναν καλοντυμένο αστό με τον υπηρέτη του οι οποίοι τον αναζητούσαν. Ο αστός, πιθανόν πελάτης ή φίλος του Courbet είναι ζωγραφισμένος με τρόπο που να αποτίνει τιμή στην μεγαλοφυΐα του καλλιτέχνη, ενώ ταυτόχρονα ο Courbet ζωγραφίζει τον εαυτό του ντυμένο ελαφρά, χαλαρό με ένα βλέμμα κάπως υποτιμητικό προς τον πελάτη του. Με αυτόν τον τρόπο ο Courbet ήθελε «να σοκάρει την αστική τάξη, να την αφυπνίσει από την αυταρέσκεια της, και να διαλαλήσει την αξία ασυμβίβαστης καλλιτεχνικής ειλικρίνειας ως αντίθεση στον επιδέξιο χειρισμό των παραδοσιακών κοινοτοπιών.

Ο Courbet όρισε τη νέα δυναμική όπου ο καλλιτέχνης επιλέγει ο ίδιος τα θέματα που θα παρουσιάσει χωρίς να εξαρτάται από την προστασία κάποιου πλούσιου φιλότεχνου. Με τον Courbet έγινε σαφής ο διαχωρισμός ανάμεσα σε αυτούς «που ήσαν πετυχημένοι και δημιουργούσαν την επίσημη τέχνη κολακεύοντας συχνά το γούστο του κοινού, και σε αυτούς που εξέφραζαν την προσωπικότητα τους – οι αντικομφορμιστές – και αναγνωρίσθηκαν μετά τον θάνατο τους.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ, ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΕΣ ΣΤΗ...

More PowerPoint presentations from arisxa

160 ΠΙΝΑΚΕΣ ΤΩΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΩΝ ΖΩΓΡΑΦΩΝ...

More PowerPoint presentations from arisxa

Η ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ

2011:ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΕΤΟΣ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜOΥ

Σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 27ης Νοεμβρίου 2009, το έτος 2011 ανακηρύχθηκε «Ευρωπαϊκό Έτος Εθελοντικών Δραστηριοτήτων που προωθούν την ενεργό συμμετοχή του πολίτη» (εν συντομία «Ευρωπαϊκό Έτος Εθελοντισμού»). Βασικός στόχος του Ευρωπαϊκού Έτους Εθελοντισμού είναι η ενθάρρυνση και η υποστήριξη-κυρίως μέσω ανταλλαγής εμπειριών και βέλτιστων πρακτικών– των προσπαθειών που καταβάλλουν η Ένωση, τα κράτη μέλη και οι τοπικές και περιφερειακές αρχές για τη δημιουργία των συνθηκών εκείνων στην κοινωνία των πολιτών οι οποίες ευνοούν τον εθελοντισμό καθώς και η ενίσχυση της προβολής των εθελοντικών δραστηριοτήτων. Ο στόχος αυτός επιμερίζεται σε τέσσερις βασικούς άξονες:

1) Δημιουργία περιβάλλοντος κατάλληλου για τον εθελοντισμό στην Ε.Ε.

2) Ενίσχυση των διοργανωτών εθελοντικών δραστηριοτήτων για βελτίωση της ποιότητας των εθελοντικών δραστηριοτήτων

3) Αναγνώριση των εθελοντικών δραστηριοτήτων

4) Ευαισθητοποίηση για την αξία και τη σημασία του εθελοντισμού

Για περισσότερες πληροφορίες, σχετικά με το Ευρωπαϊκό Έτος Εθελοντισμού μπορείτε να επισκεφθείτε τη σχετική ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής: http://ec.europa.eu/citizenship/focus/focus840_en.htm.

Η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς αποτελεί τον εθνικό συντονιστικό φορέα για το Ευρωπαϊκό Έτος Εθελοντισμού 2011 στην Ελλάδα.

http://www.neagenia.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=node&cnode=101

Μπορείτε να διαβάσετε μία συνέντευξη με τη Marian Harkin πρόεδρο της διακομματικής ομάδας για τον εθελοντισμό στο ΕΚ εδώ

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

Χρόνια πολλά. Καλή χρονιά σε  όλους.                      Ευτυχισμένο και δημιουργικό το 2011.