ΓΙΟΡΤΙΝΗ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ

Μετά από το πολύ όμορφο flash αρχείο που ανέβασε η Αλεξία και μας έκανε να αισθανθούμε όλους παιδιά, καλό θα ήταν να μπούμε και από το blog στο κλίμα των ημερών αλλάζοντας την σχεδίασή του. Ελπίζω να σας αρέσει.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Καλά Χριστούγεννα, υγεία και αγάπη σε όλους.

http://ak.imgag.com/imgag/product/preview/flash/bws8Shell_fps24.swf?ihost=http://ak.imgag.com/imgag&brandldrPath=/product/full/el/&cardNum=/product/full/ap/3166187/graphic1

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ 2ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ ΕΝΑ ΝΕΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΜΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΤΟΧΩΝ ΣΑΣ!

ΕΥΧΕΣ

Εύχομαι σε όλους σας
να δείτε τη λάμψη  από εκείνο το φως που περιμένετε ...
το φως της επιθυμίας, της προσμονής, της επιτυχίας ...
όποια και αν είναι αυτή....., ό,τι και εάν είναι αυτό ...
Εύχομαι σε όλους σας
το καλύτερο μέλλον και όμορφες,
γλυκές , ζεστές  στιγμές στο παρόν .    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Να τα πούμε;

Τα Κάλαντα χαρακτηρίζονται ως λαϊκά τραγούδια που ψάλλουν συνήθως τα παιδιά, γυρίζοντας από σπίτι σε σπίτι, κυρίως την παραμονή των Xριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς και των Θεοφανίων. Τα τραγούδια αυτά αναφέρονται στο γεγονός της ημέρας και καταλήγουν με ευχές για τους ενοίκους των σπιτιών.

Με τη γιορτή των Χριστουγέννων ξεκινά μια περίοδος εορτασμού δώδεκα ημερών, το γνωστό Δωδεκαήμερο, που τελειώνει με τον εορτασμό των Θεοφανίων. Στις παραμονές, λοιπόν, των εορτών που σηματοδοτούν το Δωδεκαήμερο (Χριστούγεννα, Αγίου Βασιλείου, Φώτα) ψάλλονται τα κάλαντα. Τι είναι, όμως, τα κάλαντα και πώς εξελίχθηκαν στη σημερινή τους μορφή;

Ετυμολογικά η λέξη κάλαντα προέρχεται από την λατινική calendae που σημαίνει νεομηνία. Στην Αρχαία Ελλάδα, συναντάμε κείμενα καλάντων παρόμοια με τα σημερινά με παινέματα για τον «αφέντη» του σπιτιού και για την ευημερία του νοικοκυριού. Την εποχή εκείνη τα παιδιά τραγουδούσαν τα κάλαντα κρατώντας ένα ομοίωμα καραβιού για τον θεό Διόνυσο. Κάποιες φορές κρατούσαν και ένα κλαδί ελιάς ή δάφνης στο οποίο κρεμούσαν τις προσφορές των νοικοκύρηδων.

Από το 2ο μισό του 2ου αι π.Χ. γιορταζόταν η αρχή του νέου χρόνου τις πρώτες μέρες του Ιανουαρίου. Σύμφωνα με μια παράδοση, η Ρώμη σώθηκε από τρεις αδελφούς, τον Κάλανδο, τον Νόννο και τον Ειδό, που ανέλαβαν να θρέψουν τους κατοίκους της. Ο πρώτος για το χρονικό διάστημα 12 ημερών που ονομάστηκε «Καλάνδας», ο δεύτερος για τις επόμενες 10 μέρες που τις είπαν «Νόννας» και ο τρίτος για τις τελευταίες 8, τις Ειδούς. Με το πέρασμα του χρόνου οι δυο γιορτές επισκιάστηκαν από την πρώτη και έτσι έμεινε η γιορτή των καλένδων ως μεγάλη εορτή και οι άλλες δυο ξεχάστηκαν πολύ πριν την εμφάνιση των χριστιανικών εορτών. Κατά τα πρώτα Χριστιανικά χρόνια, τα κάλαντα-άσματα δημιουργήθηκαν μέσα από την ανάγκη υπενθύμισης του περιεχομένου των εορτών και των συνηθειών που σχετίζονται με αυτές.

Όταν ανέλαβε ο Κωνσταντίνος ο Α΄ τον θρόνο στο Βυζάντιο προσπάθησε να βρει κοινά σημεία ανάμεσα στις ειδωλολατρικές και τις χριστιανικές εορτές, έτσι ώστε η αντικατάσταση τους να είναι ομαλή. Ως αποτέλεσμα, τα Χριστούγεννα τοποθετήθηκαν την 25η Δεκεμβρίου ως αντικατάσταση της γιορτής του Αήτητου Ήλιου ή αλλιώς Μίθρα, που συμβόλιζε την αύξηση του φωτός της ημέρας, η Πρωτοχρονιά την 1η Ιανουαρίου ακολουθώντας την εορτή των καλένδων και τα Φώτα στις 6 Ιανουαρίου, την ημέρα που στην Αλεξάνδρεια γιόρταζαν τα γενέθλια του θεού Χρόνου.

Τα μορφολογικά στοιχεία των καλάντων παραπέμπουν σε εκείνα των δημοτικών τραγουδιών τόσο στην μουσική όσο και στα λόγια. Οι στίχοι τους εξιστορούν τα θρησκευτικά γεγονότα των ημερών (Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Θεοφάνια) με λεξιλόγιο λόγιο αλλά και λαϊκό. Η μουσική που τα συνοδεύει είναι απλή και ευχάριστη, ποικίλλει όμως ανά περιοχή υιοθετώντας στοιχεία από την παράδοση της εκάστοτε περιοχής.

Εντυπωσιακές φωτογραφίες απο Αρκτικό Τσουνάμι

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν δείχνουν ένα παγωμένο Αρκτικό Τσουνάμι. Το θέαμα είναι απλά μοναδικό...

Βάλε στόχο το φεγγάρι

Αυτό το βίντεο θα ανατρέψει όλα όσα πιστεύατε για το μέγεθος των πλανητών!

10η Δεκεμβρίου:Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Η 10η Δεκεμβρίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με πρωτοβουλία του ΟΗΕ, σε ανάμνηση της υπογραφής της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στις 10 Δεκεμβρίου του 1948.

Όπως αναφέρεται στο Προοίμιο της Διακήρυξης, τα κράτη – μέλη που την υπέγραψαν, κατέληξαν σε 30 άρθρα, στα οποία καθορίζονται ρητώς τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων στη γη χωρίς απολύτως καμία διάκριση ειδικότερα ως προς τη φυλή, το χρώμα, το φύλο, τη γλώσσα, τις θρησκείες, τις πολιτικές ή οποιεσδήποτε άλλες πεποιθήσεις, την εθνική ή κοινωνική καταγωγή, την περιουσία, τη γέννηση ή οποιαδήποτε άλλη κατάσταση.

Με την υπογραφή και κύρωση της Διακήρυξης, τα κράτη - μέλη ανέλαβαν την υποχρέωση να δράσουν ώστε τα Ανθρώπινα Δικαιώματα να αποτελέσουν το σκελετό της ανάπτυξης και της εξέλιξης των κοινωνιών μας.

Ωστόσο, παρά την πληθώρα διεθνών κειμένων και συμφωνιών, που κύρωσαν τα κράτη - μέλη έκτοτε, αναφορικά προς την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατά ένα μεγάλο μέρος του, το περιεχόμενό τους παραμένει δέσμευση και υποχρέωση σε θεωρητικό επίπεδο.

"Όταν ο άλλος μας χαμογελά, παύει να είναι ξένος"

Το βίντεο από το Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά δείχνει μια βαθιά ανθρώπινη και μια βαθιά απάνθρωπη συμπεριφορά. Είναι σκληρό να μην προσπαθούμε να κατανοήσουμε τον άλλον. Γιατί  "όταν ο άλλος μας χαμογελά, παύει να είναι ξένος" Γκασμέντ Καπλάνι

Αναρτώ ξανά το βίντεο (η πρώτη ανάρτηση είχε γίνει πριν μερικούς μήνες) για να αξιοποιηθεί από τους μαθητές της Γ΄τάξης με την ολοκλήρωση της 3ης ενότητας στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας.

Οι πρώτοι υπολογιστές τσέπης!

Tις μέρες μας έχει γίνει δύσκολο και κυρίως περιττό το να κάνουμε μαθηματικές πράξεις με το μυαλό μας, εξαιτίας των υπολογιστών τσέπης. Οι υπολογιστές τσέπης είναι μια ιδιοφυής εφεύρεση η οποία πρωτοεμφανίστηκε το 1623 αλλά βγήκε σε κυκλοφορία το 1820. Φυσικά, οι πρώτοι που κατασκευάστηκαν δε μπορούν να συγκριθούν με αυτούς που κυκλοφορούν σήμερα στο εμπόριο.Οι σημερινοί υπολογιστές τσέπης είναι σχεδόν υπερμηχανήματα και έχουν πολλές λειτουργίες, ώστε να κάνουν τους υπολογισμούς μας πιο εύκολους. Σήμερα ωστόσο, υπάρχει κάποιος που κατασκευάζει υπολογιστές με την παλιά τεχνολογία. Ο Andy Aaron κατασκευάζει υπολογιστές τσέπης «βικτοριανής εποχής», χρησιμοποιώντας διακόπτες, μοχλούς και μανιβέλες. Αυτοί φυσικά δεν έχουν τις δυνατότητες των μοντέρνων μηχανημάτων. Μπορούν να επιτελέσουν μόνο βασικούς μαθηματικούς υπολογισμούς.

Μιας και ο Aaron παράγει μόλις 3 τέτοιους υπολογιστές το χρόνο, το κόστος του κάθε ενός από αυτούς ξεπερνάει τα 5000 ευρώ. Μάλλον ακριβά θα έλεγε κανείς, αλλά είναι μοναδικά, συλλεκτικά αντικείμενα.

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ!!!

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ, ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΄ΕΝΔΟΞΟΥ΄ 2ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΑΡΓΟΥΣ ΟΡΕΣΤΙΚΟΥ! ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟΝ ΕΚΛΕΚΤΟ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΑΡΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΩ ΚΙ ΕΓΩ ΕΝΑ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑΣ ΣΑΣ.
ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ,ΥΠΗΡΞΑ ΚΙ ΕΓΩ ΕΝΑ ΑΠΌ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΑ ΧΡΟΝΙΑ..ΜΕ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ,ΒΕΒΑΙΑ, ΑΡΚΕΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΑΙΣΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΟΛΟΥΣ, ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΤΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ,Κ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ.
ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ ΜΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ, ΖΩΗ, ΠΟΛΥ, ΑΛΕΞΙΑ! (ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ, ΤΡΕΦΩ ΜΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΣΥΜΠΑΘΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΛΟΓΟΥΣ ΛΟΓΩ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ!)

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

Ο Διονύσιος Σολωμός (1798-9 Φεβρουαρίου 1857) ήταν Ζακυνθινός Έλληνας ποιητής, περισσότερο γνωστός για τη συγγραφή τού ποιήματος Ύμνος εις την Ελευθερίαν το 1823, οι πρώτες δυο στροφές του οποίου έγιναν ο Ελληνικός εθνικός ύμνος. Κεντρικό πρόσωπο της Επτανησιακής σχολής, ο Διονύσιος Σολωμός θεωρήθηκε και θεωρείται εθνικός ποιητής της Ελλάδας όχι μόνον γιατί έγραψε τον Εθνικό Ύμνο, αλλά και γιατί αξιοποίησε την προγενέστερη ποιητική παράδοση (κρητική λογοτεχνία, Δημοτικό τραγούδι) και ήταν ο πρώτος που καλλιέργησε συστηματικά τη δημοτική γλώσσα και άνοιξε τον δρόμο για τη χρησιμοποίησή της στη λογοτεχνία, αλλάζοντας ακόμη περισσότερο τη στάθμη της. Σύμφωνα με τις απόψεις του δημιουργούσε «από τον ρoμαντισμό μαζί με τον κλασικισμό ένα [...]είδος μιχτό, αλλά νόμιμο[...]»

Εκτός από τον Ύμνο εις την Ελευθερίαν, τα σπουδαιότερα έργα του είναι: Ο Κρητικός, Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, Ο Πόρφυρας, Η Γυναίκα της Ζάκυνθος. Το βασικό χαρακτηριστικό της ποιητικής παραγωγής του είναι η αποσπασματική μορφή: κανένα από τα ποιήματα που έγραψε μετά τον Ύμνο εις την Ελευθερίαν δεν είναι ολοκληρωμένο και με ελάχιστες εξαιρέσεις, τίποτα δεν δημοσιεύτηκε από τον ίδιο. Ο Κώστας Βάρναλης περιέγραψε εύστοχα την αποσπασματικότητα του σολωμικού έργου με τη φράση «...(Ο Σολωμός) πάντα τα έγραφε, αλλά ποτές του δεν τα έγραψε»

http://el.wikipedia.org

ΙΣΤΟΡΙΑ:ΕΝΟΤΗΤΕΣ 17-20 : ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Μπορείτε να κάνετε μία επανάληψη των ενοτήτων 17-20  (Ο Καποδίστριας ως κυβερνήτης της Ελλάδας -Από την άφιξη του Όθωνα έως την 3η Σεπτεμβρίου 1843 - Από την 3η Σεπτεμβρίου 1843 έως την έξωση  του Όθωνα - Από την έξωση του Όθωνα έως το κίνημα στο Γουδί) στον παρακάτω σύνδεσμο:

http://arisxa.fileave.com/ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ%20ΕΝΟΤΗΤΩΝ%2017-20.htm

Οι Έλληνες μαθαίνουν Αγγλικά... και οι Άγγλοι κάνουν εκστρατεία για την επιστροφή των αρχαίων και των λατινικών στα σχολεία τους...

Εκστρατεία για την επιστροφή των αρχαίων ελληνικών και των λατινικών στα βρετανικά σχολεία, ξεκίνησε στη Βρετανία. Επικεφαλής της εκστρατείας είναι η ιστορικός, συγγραφέας και παρουσιάστρια ιστορικών εκπομπών, Μπέτανι Χιουγκς.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Sunday Times, την ένθερμη υποστήριξή τους στο εγχείρημα έχουν εκφράσει, μεταξύ άλλων, ο δήμαρχος του Λονδίνου Μπόρις Τζόνσον, ο θεατρικός συγγραφέας Τομ Στόπαρντ, ο συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων, Κόλιν Ντέξτερ και η ηθοποιός Τζοάνα Λάμλεϊ.

«Όλοι τους δηλώνουν ευεργετημένοι από την εκμάθηση κλασικών γλωσσών στο σχολείο», αναφέρεται στο δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας. «Με έκαναν αυτό που είμαι»,δηλώνει....... ο Μπόρις Τζόνσον. «Ένα από τα καλύτερα πράγματα που μου συνέβησαν είναι ότι υποχρεώθηκα να κάνω λατινικά από 11 χρόνων και αρχαία λατινικά από 12», λέει ο Κόλιν Ντέξτερ. Ο ίδιος δίδαξε αρχαία ελληνικά και λατινικά πριν γίνει επιτυχημένος συγγραφέας.

Η Μπέτανι Χιουγκς, η οποία έχει παρουσιάσει στη βρετανική τηλεόραση ντοκιμαντέρ για την αρχαία Σπάρτη, τον βασιλιά Μίνωα και την Ωραία Ελένη, επισημαίνει ότι υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον για τις γλώσσες αυτές που μέχρι πρόσφατα πολλοί θεωρούσαν «νεκρές». «Η ταινία «300» για τη μάχη των Θερμοπυλών έκανε εισπράξεις 72 εκατ. δολαρίων το πρώτο Σαββατοκύριακο της προβολής της. Η σειρά λατινικών βιβλίων «Minimus» με ήρωα έναν ποντικό, έχει πουλήσει 115.000 αντίτυπα. Κάθε βδομάδα λαμβάνω περισσότερα από 150 μηνύματα στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο από ανθρώπους που μου γράφουν: «Αγαπούσα πάντοτε τις κλασικές γλώσσες. Που μπορώ να απευθυνθώ για να κάνω μαθήματα;». Ξέρουμε ότι υπάρχει πολλή όρεξη», εξηγεί.

Η βρετανίδα παρουσιάστρια και ιστορικός δημιούργησε μια ειδική ιστοσελίδα στη διεύθυνση http://www.classicsforall.com/. Τα σχολεία που θέλουν να συνεργαστούν με καθηγητές αρχαίων ελληνικών ή λατινικών μπορούν να αναζητήσουν εκεί το προσωπικό αλλά και κατάλληλα βιβλία. Χορηγοί - λάτρεις των κλασικών σπουδών, έχουν ήδη ενισχύσει την εκστρατεία με 250.000 στερλίνες, ενώ στόχος είναι να συγκεντρώνεται το ποσό αυτό κάθε χρόνο. Οι υπεύθυνοι της εκστρατείας φιλοδοξούν να εισάγουν τα αρχαία ελληνικά και τα λατινικά στην διδακτέα ύλη 100 δημόσιων σχολείων έως το 2020. Αυτήν την εβδομάδα, σκοπεύουν να συναντηθούν με τον υπουργό Παιδείας Νικ Γκιμππροκειμένου να τον πείσουν να συμπεριλάβει τη διδασκαλία των δυο γλωσσών στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα της χώρας.

Σήμερα στη Βρετανία, μόνο στο 16% των δημόσιων σχολείων διδάσκεται μια από τις δυο γλώσσες. Στα λεγόμενα «ανεξάρτητα» σχολεία, το ποσοστό αυτό ανεβαίνει στο 70%. Καθώς κάθε χρόνο συνταξιοδοτούνται 60 καθηγητές κλασικών γλωσσών και το υπουργείο Παιδείας προσλαμβάνει μόλις 27, δημιουργείται ένα κενό που είναι δύσκολο να καλυφθεί. Παράλληλα, οι γονείς που ζητούν να διδαχθούν τα παιδιά τους αρχαία ελληνικά ή λατινικά αυξάνονται διαρκώς.

Σύμφωνα με έρευνα που επικαλείται η Μπέτανι Χιουγκς, οι μαθητές που έχουν διδαχθεί κλασικές γλώσσες απορροφούνται πιο εύκολα στην ενήλικη ζωή τους, από την αγορά εργασίας.Αμερικανική μελέτη έχει δείξει ότι οι μαθητές που διδάσκονται λατινικά παρουσιάζουν καλύτερες επιδόσεις στα αγγλικά, τα μαθηματικά, ενώ μαθαίνουν πιο εύκολα άλλες ξένες γλώσσες.«Είναι τραγωδία, με την ελληνική έννοια του όρου, να στερούμε από τα παιδιά αυτή την ευκαιρία», αναφέρει στους Sunday Times η Χιουγκς.

5η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ:ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΥ

Σήμερα Κυριακή 5 Δεκεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντισμού, η ειδική ημέρα του έτους που ορίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη το 1985, για να τιμάται η ανυπολόγιστη συνεισφορά των εθελοντών σε όλο τον κόσμο. Τη μέρα αυτή τιμώνται οι φιλότιμες προσπάθειες, η δύναμη και η φωνή των εθελοντών σε κάθε μέρος του πλανήτη.

Το πεδίο δράσης του εθελοντισμού δεν είναι μόνο αυτό της κοινωνικής φροντίδας, αλλά πολύ μεγαλύτερο και ευρύτερο. Αλήθεια πόσες εκστρατείες για θέματα αναλφαβητισμού, εμβολιασμών, πρόληψης και ενημέρωσης, αλλά και προστασίας του περιβάλλοντος δε στηρίχθηκαν και στηρίζονται στην εθελοντική εργασία και προσφορά;

Οι ιδέες του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης σήμερα έρχονται στο επίκεντρο όσο ποτέ άλλοτε, ως απαραίτητο στοιχείο για μια ζωντανή, υγιή και εξελισσόμενη κοινωνία.

Ο εθελοντισμός δεν είναι φιλανθρωπία. Είναι ένας δυναμικός τρόπος κοινωνικής συμμετοχής και παρέμβασης των πολιτών. Οι οργανώσεις σε όλους τους τομείς και τα επίπεδα του εθελοντισμού εκφράζουν σήμερα αυτό που ενσωματώνει η ιδιότητα του “πολίτη” σ’ ένα ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο και κάνουν πράξη αυτό που όλοι αναφέρουμε ως “κοινωνία των πολιτών”. Με άλλα λόγια δημιουργεί ενεργούς πολίτες, δημιουργεί δεσμούς εμπιστοσύνης, ενθαρρύνει τη συνεργασία και ουσιαστικά προάγει το κοινωνικό κεφάλαιο. Βοηθάει να ενσωματωθούν στην κοινωνία άτομα που έχουν μείνει στο περιθώριο, προστατεύει τα ευάλωτα στρώματα των πληθυσμών από την οικονομική, κοινωνική και πολιτική περιθωριοποίηση και ειδικά στους νέους προσφέρει ευκαιρίες για προσωπική βελτίωση παρέχοντάς τους ταυτόχρονα πολύτιμες βάσεις για την εξάσκηση των δικαιωμάτων τους ως πολίτες.

Ο εθελοντισμός είναι στάση ζωής με ιδιαίτερες αξίες



ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ

1843:ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Το καλοκαίρι του 1843, η Ελλάδα έπρεπε να αποπληρώσει στην τραπεζική ελίτ της Ευρώπη χρεολύσια και τόκους δανείων που είχε λάβει τα προηγούμενα χρόνια. Δυστυχώς, πέρα από τους επαχθείς όρους των δανείων αυτών, τα χρήματα δεν είχαν διοχετευθεί ώστε να δημιουργηθούν υποδομές που θα βοηθούσαν την κατεστραμμένη ελληνική οικονομία, αλλά είχαν σπαταληθεί στους εμφυλίους της επανάστασης, στο παλάτι και στους Βαυαρούς συμβούλους.
Οι τόκοι που έπρεπε να καταβάλλονται κάθε χρόνο ήταν 7 εκατομμύρια δραχμές και ισοδυναμούσαν με το μισό των συνολικών εσόδων του ελληνικού κράτους που έφταναν μετά βίας τα 14 εκατομμύρια ετησίως. Προκειμένου να συγκεντρωθούν τα χρήματα για την αποπληρωμή των τόκων και κάτω από την πίεση των κυρώσεων η κυβέρνηση έλαβε μέτρα λιτότητας την άνοιξη του 1843 τα οποία όμως φάνηκε πως δεν απέδιδαν και ότι δε θα ήταν αρκετά για να συγκεντρωθεί το απαιτούμενο κεφάλαιο και έτσι τον Ιούνιο του 1843 η ελληνική κυβέρνηση ενημερώνει τις ξένες κυβερνήσεις ότι αδυνατεί να καταβάλει το ποσό που χρωστάει και ζητά νέο δάνειο από τις μεγάλες δυνάμεις, ώστε να αποπληρώσει τα παλιά.
Αυτές αρνούνται κατηγορηματικά και αντί να εγκρίνουν νέο δάνειο, εκπρόσωποι των τριών μεγάλων δυνάμεων (Αγγλία-Γαλλία-Ρωσία) κάνουν μια διάσκεψη στο Λονδίνο για το ελληνικό χρέος και καταλήγουν σε καταδικαστικό πρωτόκολλο. Οι πρεσβευτές των μεγάλων δυνάμεων με το πρωτόκολλο στο χέρι, παρουσιάζονται στην ελληνική κυβέρνηση και απαιτούν την ικανοποίηση του. Αρχίζουν διαπραγματεύσεις ανάμεσα στα δύο μέρη και μετά από έναν μήνα υπογράφουν μνημόνιο, σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα έπρεπε να πάρει μέτρα ώστε να εξοικονομήσει υπέρ των δανειστών της μέσα στους επόμενους μήνες το αστρονομικό ποσό των 3,6 εκατομμυρίων δραχμών.
Προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι το μνημόνιο θα εφαρμοστεί κατά γράμμα, οι πρεσβευτές απαιτούν να παραβρίσκονται στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου που θα εγκρίνει τα μέτρα και να παίρνουν ανά μήνα λεπτομερή κατάσταση της πορείας εφαρμογής τους αλλά και των ποσών που εισπράττονται.
Τα βασικά μέτρα που επέβαλε η κυβέρνηση μέσα στο 1843 σε εφαρμογή του τότε μνημονίου ήταν τα ακόλουθα:
1. Απολύθηκε το ένα τρίτο των Δημοσίων υπαλλήλων και μειώθηκαν κατά 20% οι μισθοί όσων παρέμειναν.
2. Σταμάτησε η χορήγηση συντάξεων, που τότε δεν δίνονταν στο σύνολο του πληθυσμού αλλά σε ειδικές κατηγορίες.
3. Μειώθηκαν κατά 60% οι στρατιωτικές δαπάνες, μειώθηκε δραστικά ο αριθμός των ένστολων και αντί για μισθό οι στρατιωτικοί έπαιρναν χωράφια.
4. Επιβλήθηκε προκαταβολή στην είσπραξη του φόρου εισοδήματος και της "δεκάτης", που ήταν ο φόρος για την αγροτική παραγωγή.
5. Αυξήθηκαν οι δασμοί και οι φόροι χαρτοσήμου.
6. Απολύθηκαν όλοι οι μηχανικοί του Δημοσίου και σταμάτησαν όλα τα δημόσια έργα.
7. Καταργήθηκαν εντελώς όλες οι υγειονομικές υπηρεσίες του κράτους.
8. Απολύθηκαν όλοι οι υπάλληλοι του εθνικού τυπογραφείου, όλοι οι δασονόμοι, οι δασικοί υπάλληλοι και οι μισοί καθηγητές πανεπιστημίου.
9. Καταργήθηκαν όλες οι διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό.
10. Νομιμοποιήθηκαν όλα τα αυθαίρετα κτίσματα και οι καταπατημένες "εθνικές γαίες" με την πληρωμή προστίμων νομιμοποίησης.
11. Περαιώθηκαν συνοπτικά όλες οι εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις με την καταβολή εφάπαξ ποσού.
Το αποτέλεσμα των εξαιρετικά σκληρών αυτών μέτρων ήταν οι δανειστές να πάρουν, όντως, ένα μέρος των χρημάτων τους αλλά η χώρα να οδηγηθεί σε μία βαθιά και πολυετή ύφεση η οποία οδήγησε στην εξαθλίωση μεγάλου τμήματος του πληθυσμού. Πάντως, το συγκεκριμένο μνημόνιο του 1843, θεωρείται από πολλούς ιστορικούς μία από τις σοβαρότερες αφορμές για το ξέσπασμα της επανάστασης της 3ης Σεπτέμβρη 1843, που έφερε Σύνταγμα στη χώρα.

Πάνος Παναγιώτου
χρηματιστηριακός τεχνικός ανάλυτής
διευθυντής GSTA/EKTA

Η αντιπολίτευση-δολοφονία του καποδίστρια.

Η αντιπολίτευση απαρτιζόταν από δύο κυρίως ομάδες. Την πρώτη την αποτελούσαν οι παραμερισμένοι από τον Καποδίστρια και την δεύτερη οι μεγαλοκτηματίες και πλοιοκτήτες που διεκδικούσαν για λογαριασμό τους την εξουσία. Ο συγκεντρωτισμός και οι καισαρικές τάσεις που επέδειξε ο Καποδίστριας παραμερίζοντας τις τοπικές αρχές και διορίζοντας σε θέσεις κλειδιά τα δύο αδέρφια του, Αυγουστίνο και Βιάρο Καποδίστρια, τον οδήγησαν σε σύγκρουση με τους κοτζαμπάσηδες και τους πλοιοκτήτες. Το κέντρο του αντικαποδιστριακού αγώνα έγινε η Ύδρα, έδρα των καραβοκύρηδων και πιο συγκεκριμένα της οικογένειας Κουντουριώτη. Εκεί είχε καταφύγει ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος καθώς και ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, αρχηγός της φατρίας των Μαυρομιχαλαίων που είχε παραγκωνιστεί από την εξουσία. Όργανο της αντιπολιτευτικής αυτής ομάδας ήταν η εφημερίδα "Απόλλων" τουΑναστάσιου Πολυζωίδη. Η Γαλλία και η Αγγλία θεωρώντας τον Καποδίστρια υποχείριο της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής και θέλοντας να καταστήσουν την Ελλάδα σε δικό τους προτεκτοράτο ενθάρρυναν τους αντιπολιτευόμενους.^[20]

Στα μέσα Ιουλίου του 1831 ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης υποκίνησε εξέγερση στη Μάνη, στην οποία προσπάθησε να φτάσει με αγγλικό καράβι από την Ύδρα, αναγκάζοντας τον Καποδίστρια να στείλει στρατιωτικά σώματα για να την καταστείλει. Την 14η Ιουλίου οι Ανδρέας Μιαούλης, που αν και είχε ευεργετηθεί από τον Καποδίστρια είχε προσχωρήσει στην αντιπολίτευση, και Κριεζής με 200 Υδραίους στρατιώτες κατέλαβαν τον ναύσταθμο στον Πόρο.^[20] Η φρουρά του νησιού στάθηκε ανίκανη να τους αντιμετωπίσει αφού στήριξη από το ναυτικό δεν υπήρξε. Παρά τις πιέσεις ο Κωνσταντίνος Κανάρης αρνήθηκε να συμμετάσχει στην επαναστατική αυτή κίνηση. Ο Καποδίστριας ζήτησε τη συνδρομή των τριών Μεγάλων Δυνάμεων, μόνο όμως ο Ρώσος ναύαρχος απάντησε θετικά στην πρόσκλησή του. Την 1η Αυγούστουκατέφθασε ο Ρωσικός στόλος στο λιμάνι του Πόρου απαιτώντας την άμεση εγκατάλειψη των πλοίων.^[20] Μπροστά στον κίνδυνο να αιχμαλωτιστεί, ο Μιαούλης ανατίναξε την φρεγάτα "Ελλάς" βάζοντας παράλληλα φωτιά και στα υπόλοιπα πλοία του στόλου.^[21]

Ύστερα από την πυρπόληση του στόλου, ο Καποδίστριας προχώρησε στην λήψη σκληρότερων μέτρων συλλαμβάνοντας τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Μέσα σε αυτό το τεταμένο κλίμα και υπό την καθοδήγηση των Άγγλων και Γάλλων πρακτόρων οι Κωνσταντίνος και Γεώργιος Μαυρομιχάλης, αδερφός και γιος του Πετρόμπεη αντίστοιχα εφάρμοσαν το μανιάτικο έθιμο της βεντέτας. Το πρωί της 27ης Σεπτεμβρίου 1831 με το Ιουλιανό ημερολόγιο (δηλαδή στις 9 Οκτωβρίου 1831) έξω από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος πυροβόλησαν και μαχαίρωσαν θανάσιμα τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια καθώς πήγαινε να παρακολουθήσει την κυριακάτικη θεία λειτουργία. Τον Καποδίστρια συνόδευε ο μονόχειρας σωματοφύλακάς του, Γεώργιος Κοκκώνης, ο οποίος πυροβόλησε τον Κωνσταντίνο Μαυρομιχάλη. Τον τελευταίο τον αποτελείωσε ο όχλος, το δε πτώμα του πετάχθηκε στο λιμάνι. Ο Γεώργιος Μαυρομιχάληςκατέφυγε στη γαλλική πρεσβεία, από όπου και παραδόθηκε στις αρχές για να δικαστεί ύστερα από την επιμονή του πλήθους που είχε συγκεντρωθεί και απειλούσε να κάψει την πρεσβεία.^[22]. Τελικώς καταδικάστηκε σε θάνατο και τουφεκίστηκε λίγες μέρες αργότερα. Ο τραγικός θάνατος του Καποδίστρια βύθισε σε θλίψη τον γεωργικό πληθυσμό ενώ αντίθετα στην Ύδρα δέχτηκαν την είδηση με πανηγυρισμούς.^[23]

Η δολοφονία του Καποδίστρια οργανώθηκε σύμφωνα με αρκετούς ιστορικούς από τη Μεγάλη Βρετανία και την Γαλλία. Απόδειξη ίσως είναι και το γεγονός ότι η γαλλική πρεσβεία δέχτηκε με ευκολία να παραχωρήσει άσυλο στον Γεώργιο Μαυρομιχάλη. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο φάκελος για την δολοφονία του Καποδίστρια στα βρετανικά αρχεία παραμένει απόρρητος. Μετά την δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια, την θέση του κυβερνήτη ανέλαβε για κάποιο διάστημα ο αδερφός του, Αυγουστίνος Καποδίστριας, ως πρόεδρος της τριμελούς ανώτατης αρχής με το όνομα Διοικητική επιτροπή που διόρισε η Γερουσία. Τη σορό του Καποδίστρια την μετέφερε ο αδερφός του, Αυγουστίνος, στην Κέρκυρα όπου και ενταφιάστηκε στην Μονή Πλατυτέρας. Ως κυβερνήτης ο Καποδίστριας αρνήθηκε να δεχθεί μισθό, όπως επίσης αρνήθηκε χρηματική αποζημίωση από τον Τσάρο για να μην κατηγορηθεί από τους αντιπάλους του για μεροληψία απέναντι στη Ρωσία ενώ διέθεσε όλη του την περιουσία για τους σκοπούς της επανίδρυσης του κράτους.^[24]

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΔΙΗΜΕΡΟ

Ακούσαμε "Κραυγές και ψιθύρους παιδιών" και είδαμε πώς "Η παιδεία τέχνας ... κατεργάζεται" στο θεατρικό διήμερο που πραγματοποιήθηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο Άργους Ορεστικού στις 19 και 20 Νοεμβρίου.

Την Παρασκευή 19 Νοεμβρίου η θεατρική παρέα του 2ου Γυμνασίου Άργους Ορεστικού παρουσίασε την παράσταση "Κραυγές και ψίθυροι παιδιών". Μέσα από το μεστό λόγο, την κίνηση, τη θεατρική έκφραση, αφουγκραστήκαμε, νιώσαμε την αγωνία τους, την ανάγκη τους για επαφή με τη φύση, την απαίτηση τους για έναν κόσμο αληθινό που χάνεται γύρω τους. Την προσπάθειά τους να βρουν χρόνο για να ζήσουν, να μπορούν να ονειρεύονται. Την άρνησή τους για ό,τι μαθαίνουν και πώς το μαθαίνουν μέσα σε ένα απάνθρωπο εκπαιδευτικό σύστημα.

Η κ. Αποστολίδου Αργυρώ, η ψυχή αυτής της ομάδας, ακόμη μία φορά μας μάγεψε. Όλοι οι συντελεστές της παράστασης μας ταξίδεψαν σε αλλοτινούς χρόνους, όπου όλα ήταν πιο απλά, αλλά πιο αληθινά και γι` αυτό πιο όμορφα.

Αισθανόμαστε όλοι πολύ τυχεροί που, αν και ζούμε σε μια ακριτική περιοχή, μας δίνεται η δυνατότητα να παρακολουθούμε τέτοιου επιπέδου θεατρικές παραστάσεις. Θερμά συγχαρητήρια σε όλους.

Το Σάββατο 20 Νοεμβρίου η θεατρική ομάδα εκπαιδευτικών της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης "Η Παιδεία τέχνας ... κατεργάζεται" παρουσίασε το έργο του Νίκου Τσιφόρου "Όμορφη Θεσσαλονίκη". Παρακολουθήσαμε εννέα ιστορίες - τις οποίες δραματοποίησαν, έστησαν, έντυσαν οι ίδιοι οι καθηγητές - τοποθετημένες μετά το 1950 σε μια Θεσσαλονίκη που με το πέρασμα του χρόνου άλλαζε συνεχώς, άλλαζαν και οι άνθρωποι. Μια πολύ όμορφη παράσταση. Ένα μεγάλο μπράβο σε όλη την ομάδα των σαράντα εκπαιδευτικών και ένα μεγάλο ευχαριστώ γι` αυτό που μας πρόσφεραν.

Τα έσοδα των παραστάσεων διατέθηκαν στο Σύλλογο Φίλων Ατόμων με Αυτισμό Νομού Καστοριάς.

ΧΟΡΟΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ

Οι μαθητές του Γ3, αφού μελέτησαν την ταυτότητα του Χορού στην τραγωδία που προσεγγίζουν φέτος, στην «Ελένη» του Ευριπίδη, αναζήτησαν στο διαδίκτυο  και συγκέντρωσαν φωτογραφίες που παρουσιάζουν το Χορό  σε διάφορες παραστάσεις αρχαίων ελληνικών τραγωδιών. Σε κάποιες από αυτές οι σκηνοθέτες προσέγγισαν τον αρχαίο μύθο με έναν καινοτόμο τρόπο. Μπορείτε να δείτε τα αποτελέσματα της εργασίας τους.

20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ : ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, που αποτελεί το πλέον αποδεκτό κείμενο για τα ανθρώπινα δικαιώματα παγκοσμίως, υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20 Νοεμβρίου του 1989. Την έχουν επικυρώσει 191 κράτη, εκτός των ΗΠΑ και της Σομαλίας, και τα 54 άρθρα της καλύπτουν όλα τα δικαιώματα των παιδιών που χωρίζονται σε 4 τομείς: Δικαιώματα Επιβίωσης, Ανάπτυξης, Προστασίας και Δικαιώματα Συμμετοχής.

Παρά τα διεθνή κείμενα προστασίας των παιδιών, που σε πολλές χώρες αποτελούν κενό γράμμα, εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να υποφέρουν από τη φτώχεια και να στερούνται της στοιχειώδους σχολικής εκπαίδευσης, εκατοντάδες χιλιάδες υφίστανται τις τραγικές συνέπειες συρράξεων και οικονομικού χάους, δεκάδες χιλιάδες ακρωτηριάζονται στους πολέμους και πολλά ακόμη ορφανεύουν ή και σκοτώνονται από τον ιό του AIDS και από άλλες ασθένειες. Τα στοιχεία και οι αριθμοί είναι καταπέλτης στο εφησυχασμό της συνείδησης.

Η Σφαγή των Νηπίων

Παιδιά γεννήθηκαν από τη μήτρα του πολέμου,

κυοφορία στη φλεγόμενη κοιλιά του κόσμου,

που βοή σφαίρας άκουσαν στης γέννας τους την ώρα

Παιδιά μεγάλωσαν σε ματωμένους τόπους,

μεγάλωμα κατακόρυφο –

με λάσπη στα πόδια –

αίμα και χώμα στο κεφάλι

Παιδιά που στον δρόμο τους

τον τρόμο του θανάτου συνάντησαν

Παιδιά – σε πόλεμο

και στα μάτια τους ένα αίτημα,

να μην πεθάνουν παιδιά

Μανώλης Μεσσήνης

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Με μια όμορφη, πρωτότυπη και συγκινησιακά φορτισμένη γιορτή τίμησε και φέτος το σχολειό μας την 37^η επέτειο του Πολυτεχνείου.

Όσα χρόνια και αν περάσουν τα μηνύματα του Πολυτεχνείου θα παραμένουν πάντα επίκαιρα. Γι' αυτό και τα παιδιά μας έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους, για να τιμήσουν τους νέους εκείνους που έδωσαν αυτό τον ηρωικό αγώνα. Κι ακόμα περισσότερο εκείνους που έδωσαν την ίδια τους τη ζωή. Αυτούς που έμειναν για πάντα νέοι αλλά και αιώνια σύμβολα για τους νέους κάθε εποχής και κάθε τόπου.

Τη διοργάνωση της γιορτής ανέλαβαν φέτος οι καθηγήτριες Κασκίτση Χαρίκλεια, Σταυρίδου Αριέτα και Σαββαρίκα Καλλιόπη και την παρουσίαση μαθητές της Β΄ και της Γ΄ τάξης. Ο μουσικός του σχολείου μας, κ. Μπρόβας Δημήτρης, με τη χορωδία μας συγκίνησαν με τα τραγούδια τους και κέρδισαν το θαυμασμό και το χειροκρότημα όλων.

Θερμά συγχαρητήρια από όλους μας τόσο στους μαθητές όσο και στους υπεύθυνους για τη γιορτή καθηγητές.

ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΕΞΙ: ΑΘΩΟΙ Ή ΕΝΟΧΟΙ;

Με τον όρο Δίκη των έξι έχει καταγραφεί στην ελληνική ιστορία η δίκη ενώπιον έκτακτου στρατοδικείου στο οποίο παραπέμφθηκαν από την επαναστατική επιτροπή για να τιμωρηθούν οι θεωρούμενοι ως υπεύθυνοι για τις συνέπειες της Μικρασιατικής εκστρατείας, κοινώς για την Μικρασιατική καταστροφή: Γεώργιος Χατζανέστης, διοικητής της στρατιάς της Μικράς Ασίας, Δημήτριος Γούναρης, πρώην πρωθυπουργός, Μιχαήλ Γούδας, υποναύαρχος και πρώην υπουργός, Ξενοφών Στρατηγός, υποστράτηγος και πρώην υπουργός, Νικόλαος Στράτος, πρώην πρωθυπουργός, Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, πρώην πρωθυπουργός, Νικόλαος Θεοτόκης και Γεώργιος Μπαλτατζής, υπουργοί επί των στρατιωτικών και οικονομικών στην κυβέρνηση Γούναρη αντίστοιχα.

Αν και οι κατηγορούμενοι ήταν οκτώ, η ονομασία «δίκη των έξι» δόθηκε λόγω των έξι εκτελέσεων που τελικώς αποφασίστηκαν και πραγματοποιήθηκαν την ίδια σχεδόν ημέρα στο Γουδί, 15 Νοεμβρίου 1922 . Το περιστατικό αυτό αποτελεί την κορύφωση αλλά και τον επίλογο του Εθνικού Διχασμού.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει η παρακάτω είδηση:

"Με... διαφορετικό μελάνι έγραψε ο Αρειος Πάγος την Ιστορία, κρίνοντας ότι οι έξι που είχαν κηρυχθεί ένοχοι για τη Μικρασιατική Καταστροφή και είχαν εκτελεστεί στο Γουδί τον Νοέμβριο του 1922, είναι αθώοι.

Το ποινικό τμήμα του Αρείου Πάγου, με πλειοψηφία 3 ψήφων έναντι 2, έκανε δεκτή την αίτηση του εγγονού του εκτελεσθέντα πρωθυπουργού Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη για επανάληψη της δίκης, ακύρωσε την απόφαση του έκτακτου στρατοδικείου που τους καταδίκασε, ενώ υιοθέτησε την άποψη ότι υπάρχουν νέα στοιχεία που συνηγορούν στην αθώωσή τους.

Σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, τα νέα στοιχεία προκύπτουν από ένα τηλεγράφημα του Ελευθέριου Βενιζέλου, με το οποίο ζητούσε τη ματαίωση της εκτέλεσης και μία ομιλία του στη Βουλή, με την οποία δήλωνε ότι οι έξι δεν ήταν προδότες. "    megatv, 20-10-2010

Το θέμα παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον από πολλές πλευρές. Μπορεί να γίνει αναψηλάφηση μιας δίκης μετά από τόσα χρόνια; Ακόμη και αν δεν μπορεί να γίνει αναψηλάφηση μήπως, αν υπάρχουν καινούρια στοιχεία, πρέπει να εξετάσουμε και πάλι τα ιστορικά γεγονότα; Μπορεί μια δικαστική απόφαση να οδηγήσει σε ενδεχόμενη αναθεώρηση της ιστορίας; Ποιό ήταν το πολιτικό κλίμα της εποχής; Τι διδάγματα συνάγονται για σήμερα;   Μπορούμε να δούμε με ψύχραιμη ματιά σήμερα τη μεγαλύτερη καταστροφή που υπέστη ο ελληνισμός στη νεότερη εποχή;

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4600509

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Η ατμομηχανή του Βατ, που έπαιξε βασικό ρόλο στη βιομηχανική επανάσταση.

Η Bιομηχανική επανάσταση ήταν ένα ιδιαίτερα σύνθετο σύστημα ραγδαίων μεταβολών και ανακατατάξεων - τεχνικών, οικονομικών, κοινωνικών και πνευματικών -, οι οποίες οδήγησαν για πρώτη φορά στην εμφάνιση της "εκβιομηχανισμένης" (industrialized) κοινωνίας στη Μεγάλη Βρετανία μεταξύ των ετών 1760 - 1860. Την αλλαγή αυτή ακολούθησαν ανάλογες, αλλά όχι και ταυτόσημες βιομηχανικές επαναστάσεις και στις άλλες ευρωπαϊκές κοινωνίες που από την αγροτική κυρίως μορφή τους επέφεραν την εκβιομηχάνισή τους. Ιδιαίτερα επηρεάστηκε η Γαλλία και αργότερα οι ΗΠΑ σε σχέση με το τρόπο λειτουργίας και ανάπτυξης της οικονομίας και της δομής της κοινωνίας. Οι ιδέες του διαφωτισμού που κυριαρχούσαν την εποχή αυτή, ήρθαν να ντύσουν με το πνευματικό μανδύα το σύνολο των μεταρρυθμίσεων και στον ιδεολογικό μεταρρυθμιστικό χάρτη.Πολλοί ιστορικοί της οικονομίας ερίζουν ως προς το παραπάνω χρονικό προσδιορισμό όπως και προς τον χαρακτήρα, τον ρυθμό και την έκταση τόσο επί της βρετανικής όσο και επί των μεταγενέστερων βιομηχανικών επαναστάσεων, λόγω ακριβώς της πολυπλοκότητας των φαινομένων αυτών, κατά τους παραπάνω μεταβληθέντες τομείς, που εμποδίζει έτσι μια ενιαία ακρίβεια του ορισμού.

Ιστορία του όρου

Ο όρος "Βιομηχανική Επανάσταση" εγκαινιάσθηκε, πολύ αργότερα της περιόδου που αυτή εκδηλώθηκε. Πρωτοαναφέρθηκε σχεδόν στα μέσα του 19ου αιώνα και μάλιστα σαν ένα μέσον σύγκρισης μεταξύ του γαλλικού ταξικού εμφυλίου πολέμου που ονομάστηκε Γαλλική επανάσταση και των εντυπωσιακών οικονομικών και τεχνικών μεταβολών που συνέβαιναν τη ίδια εποχή στη Μεγάλη Βρετανία. Ειδικότερα ο όρος πέρασε σε ακαδημαϊκή χρήση αμέσως μετά τη δημοσίευση των σχετικών διαλέξεων του A. Toybee, το 1884, όπου πολύ γρήγορα και καθιερώθηκε ως ιδιαίτερα επιτυχής σε λαϊκή χρήση.

Χαρακτηριστικά

Τα κύρια χαρακτηριστικά της βιομηχανικής επανάστασης ήταν:

1. H εκτεταμένη χρήση νέων τεχνικών μέσων που περιόριζαν τη χειρωνακτική εργασία, αυξάνοντας την παραγωγή και μειώνοντας το κόστος των προϊόντων
2. H αξιοποίηση νέων μορφών ενέργειας
3. H εφαρμογή καινοτομιών στη μεταλλουργία
4. H ανάδειξη του εργοστασίου ως του βασικού τόπου παραγωγής, όπου συγκεντρώθηκε η πλειοψηφία των εργατών και τέλος
5. Oι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης.

Το νεότευκτο οικονομικό σύστημα του καπιταλισμού οδήγησε αρχικά, από τη μία πλευρά τους ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής σε οικονομική ανάπτυξη και πλουτισμό και από την άλλη μετέτρεψε τους εργαζόμενους σε θύματα εκμετάλλευσης και οικονομικής εξαθλίωσης. Το κράτος τήρησε αρχικά ουδέτερη στάση σ' αυτή τη σύγκρουση συμφερόντων, στη συνέχεια όμως, μέσα από κοινωνικές ανακατατάξεις και μετά τις επαναστατικές εκρήξεις και τη σταδιακή άνοδο των σοσιαλιστικών κινημάτων, υιοθέτησε ένα παρεμβατικό ρόλο αναδιανομής του πλούτου (Κεϋνσιανή ρύθμιση).

Η Τεχνική δεν ήταν προφανώς η μοναδική συνιστώσα που ώθησε στη βιομηχανική επανάσταση, έπαιξε όμως αποφασιστικό ρόλο με τον εκμηχανισμό των παραγωγικών διαδικασιών, την αυξανόμενη αξιοποίηση των πορισμάτων της επιστήμης και τη χρήση όλο και περισσότερων υλικών, μορφών ενέργειας και πληροφοριών. Η δεσπόζουσα θέση της Τεχνικής στην οικονομία άρχισε να απαιτεί μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων με εξειδικευμένες γνώσεις, με αποτέλεσμα να ιδρυθούν στο 19ο αιώνα τεχνικές και πολυτεχνικές σχολές κάθε κατευθύνσεως και επιπέδου. Αυτή η βελτίωση της κατάρτισης είχε ως αποτέλεσμα, πέρα από την άνοδο του γενικότερου μορφωτικού επιπέδου της κοινωνίας, νέες τεχνικές βελτιώσεις, επινοήσεις και εφευρέσεις.

Κορυφαίο επίτευγμα της Βιομηχανικής Επανάστασης θεωρείται η εφεύρεση της ατμομηχανής στη Μεγάλη Βρετανία, οι εφαρμογές της οποίας επεκτάθηκαν σε διάφορους τομείς της οικονομίας. Άλλα περίφημα επιτεύγματα ήταν η μηχανή εσωτερικής καύσης και η παραγωγή ηλεκτρισμού.

Εκτός, όμως, από την Ευρώπη, ο αντίκτυπος της Bιομηχανικής Eπανάστασης έφτασε και στον υπόλοιπο κόσμο μέσω των εξερευνήσεων στις λεγόμενες αποικίες των ευρωπαϊκών δυνάμεων.

http://el.wikipedia.org

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΕΦΕΥΡΕΣΕΙΣ 18ου ΚΑΙ 19ου ΑΙΩΝΑ

Ολοκληρώνοντας την ενότητα της Βιομηχανικής Επανάστασης στη Γ΄ Γυμνασίου σας προτείνω να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα http://sfrang.com/historia/selida500.htm, όπου μπορείτε να βρείτε πλήθος πληροφοριών σχετικά με τη βιομηχανική επανάσταση. Σας προτείνω, επίσης, να διαβάσετε τις «Κοινωνικές ανακατατάξεις» που αυτή επέφερε και να δείτε φωτογραφίες από τις «Εφαρμογές της ατμοκίνησης».

ΕΦΕΥΡΕΣΕΙΣ

View more documents from arisxa.

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1989:Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΤΕΙΧΟΥΣ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ

To Τείχος του Βερολίνου, ήταν τμήμα των ενδογερμανικών συνόρων, δηλ. των συνόρων που χώριζαν τη Γερμανία σε δύο κράτη, στην περιοχή του Βερολίνου. Από την ανέγερσή του στις 13 Αυγούστου 1961 μέχρι την πτώση του στις 9 Νοεμβρίου 1989 χώριζε το Δυτικό Βερολίνο από το Ανατολικό και τη γύρω περιοχή της Ανατολικής Γερμανίας. Υπήρξε το γνωστότερο σύμβολο του Ψυχρού Πολέμου και της διαίρεσης της Γερμανίας, ως επιστέγασμα του αποκλεισμού του Βερολίνου που είχε αρχίσει το 1948.

Στις 7 Νοεμβρίου 1989, ένα εκατομμύριο διαδηλωτές στο Ανατολικό Βερολίνο ζητούν την παραίτηση της κυβερνήσεως.

Το βράδυ της 9ης Νοεμβρίου του 1989, η ανατολικογερμανική τηλεόραση μεταδίδει ένα διάταγμα, σύμφωνα με το οποίο, όσοι πολίτες της Γερμανικής Δημοκρατικής Πολιτείας επιθυμούν να περάσουν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, δηλαδή στη Δυτική Γερμανία, μπορούν να το κάνουν, είτε από τους μεθοριακούς σταθμούς ανάμεσα στα σύνορα των δύο γερμανικών κρατών ή από τους σταθμούς ελέγχου μεταξύ του Ανατολικού και του Δυτικού Βερολίνου.

Μέσα σε λίγη ώρα, δεκάδες χιλιάδες και εν τέλει εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών του Ανατολικού Βερολίνου, συνωθούνται μπροστά από το τείχος, που από το 1961 χώριζε στα δύο την παλιά γερμανική πρωτεύουσα.

Καταλαμβάνουν τους σταθμούς ελέγχου και περνάνε στο Δυτικό Βερολίνο.

Είναι η μέρα που πέφτει το τείχος.

Είναι ένα σημαντικό γεγονός, τόσο στην ουσιαστική του πλευρά, όσο και στη συμβολική του. Στην ουσιαστική του γιατί έτσι από μόνο του επέτεινε, επιτάχυνε την κατάρρευση του συστήματος εξουσίας στην ανατολική Ευρώπη και στη συμβολική του γιατί άρχισε τη διαδικασία επανενοποίησης των δύο γερμανικών κρατών, που είναι και το σημαντικότερο γεωπολιτικό γεγονός μετά τον πόλεμο στην Ευρώπη.

Σήμερα, λίγα κομμάτια του Τείχους έχουν απομείνει, αφού το μεγαλύτερο μέρος του έχει κατεδαφιστεί. Τρία τμήματα μένουν ακόμα όρθια, ενώ κάποια άλλα μικρότερα τμήματα και λίγα φυλάκια βρίσκονται διασκορπισμένα στην πόλη του Βερολίνου. Η επέτειος της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου δίνει σίγουρα τροφή για σκέψεις σχετικά με την πολιτική ιστορία της Γερμανίας αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης.

11 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1912: ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

Εφέτος, στις 11 Νοεμβρίου 2010, συμπληρώνονται 98 χρόνια απ’ την απελευθέρωση της Καστοριάς απ’ τους Τούρκους. Αξίζει να θυμηθούμε τους πρωταγωνιστές και τα γεγονότα εκείνης της περιόδου του Νοεμβρίου του 1912, που σηματοδότησαν μια νέα αρχή για την περιοχή μας.

Ο Ελληνικός Στρατός, μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης στις 26 Οκτωβρίου 1912, απελευθέρωσε τη Φλώρινα στις 7 Νοεμβρίου. Τμήμα του συντάγματος ιππικού διατάχθηκε να προχωρήσει προς κατάληψη της Καστοριάς. Το τμήμα είχε είκοσι επτά μόνο ιππείς και τελούσε υπό τις διαταγές των υπιλάρχων Ιωάννη Άρτη, ελευθερωτή της Φλώρινας, και Παναγιώτη Νικολαΐδη και του καστοριανού μακεδονομάχου ανθυπιλάρχου Φιλολάου Πηχεώνα. Τις πρωινές ώρες της 10 Νοεμβρίου 1912 το τμήμα αυτό έπιασε τον Απόσκεπο κι ο Άρτης έστειλε με ένα χωρικό στο μητροπολίτη Καστοριάς Ιωακείμ Λεπτίδη το ακόλουθο μήνυμα :

«Την πόλη έχουν κυκλώσει από παντού δυνάμεις 25.000 ανδρών, έτσι κάθε αντίσταση ή απόπειρα διαφυγής στρατού από την πόλη είναι αδύνατη. Επιθυμώ να μη καταστρέψω την πόλη. Σπεύσατε σε συνεννόηση με τον αρχηγό των δυνάμεων της πόλης, να παραδοθεί άνευ όρων εντός μιας ώρας από της λήψεως του παρόντος, αλλιώς ευρίσκομαι στην ανάγκην βομβαρδισμού της πόλεως πριν το βράδυ»

Ιωάννης Άρτης, υπίλαρχος

Πριν έρθει η απάντηση, ο από ανυπομονησία κι αγωνία διακατεχόμενος Άρτης διέταξε τον υπίλαρχο Νικολαΐδη να εισέλθει με δυο ιππείς στην Καστοριά και να πληροφορηθεί τα εκεί τεκταινόμενα. Ο Νικολαΐδης μπήκε στην πόλη και μετά την συνάντηση που είχε με το μητροπολίτη και το δήμαρχο Κωνσταντίνο Γούση επέστρεψε στον Απόσκεπο φέρνοντας την πληροφορία ότι ο αρχηγός του τουρκικού στρατού Μεχμέτ πασάς είχε εγκαταλείψει με τις δυνάμεις του την Καστοριά, πριν ο μητροπολίτης κι ο δήμαρχος προλάβουν να του επιδώσουν το μήνυμα.

Το πρωί της επομένης, 11 Νοεμβρίου 1912, αφού βεβαιώθηκε ότι δεν πρόκειται να εκδηλωθεί καμιά τουρκική αντίσταση, ο Άρτης έστειλε το Φιλόλαο Πηχεώνα στην Καστοριά να τοιχοκολλήσει σε κεντρικό εμφανές μέρος την διαταγή καταλήψεως της πόλης.

Την ίδια ημέρα απελευθερώνεται και το Άργος Ορεστικό από το ελληνικό ιππικό, με επικεφαλής τον Άρτη.

Μετά την απελευθέρωση, ενσωματωμένη πλέον στο ελληνικό κράτος, η Καστοριά ακολούθησε τη ροή των γεγονότων που σημάδεψαν τη νεότερη και σύγχρονη ελληνική ιστορία.